Yeryüzü belki gelecege dair en umutsuz dönemini yasiyor.
Bu ülkedeki, bu gezegendeki insanlar ariza vermeye basladi!
Birilerinin kurguladigi berbat bir senaryonun icinde saf saf oynayan aktörler oldugumuzu kesfediyoruz yavas yavas. Ve öfkeliyiz.
Keyifler kacik, tepeler atik! Uclarimiz sivrildi, birbirimize batiyoruz. Hepimiz, ne demekse, öteki tarafa, gicigiz!
Ve en mülayim olanimiz bile bizleri bu hale getirenleri bir eline gecirse, son yillarin en popüler protesto gösterisindeki gibi, ayagindan pabucunu cikarip kafalarina ativerecek! De, edebinden yapmiyor!
Hala inaniyorum ki son gülen ve de en gevrek gülen, bu silahsiz, isinde gücünde, sakin, ahlakli, kibar, sessiz cogunluklar olacak.
Dolayisiyle bu kitabin kapagi araciligiyla, kitabi alanlar adina, yani vekaleten, hali pür melalimize katkisi olan bütün kifayetsiz muhterislerin alninin ortasina, ayakkabimi ctooong diye firlatiyorum!
Mizah en iyi silah, en iyi ilac...
Son yillarin popüler deyisiyle Velev ki ciddiyim, Velev ki iskalamadim ve pabuc tam yerine ulasti!
Heheheheheh! Siz var ya siz!
Düsüncesi bile icinizin yaglarini eritti degil mi?!
O zaman artik biraz gevseyip gülebiliriz.
Iyi okumalar!